κουρίδιος

Grec ancien

Étymologie
De κοῦρος, kouros (« garçon »), κούρη, kourê (« fille »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif κουρίδιος κουρίδιη κουρίδιον
vocatif κουρίδιε κουρίδιη κουρίδιον
accusatif κουρίδιον κουρίδιην κουρίδιον
génitif κουρίδιου κουρίδιης κουρίδιου
datif κουρίδιῳ κουρίδιῃ κουρίδιῳ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif κουρίδιω κουρίδια κουρίδιω
vocatif κουρίδιω κουρίδια κουρίδιω
accusatif κουρίδιω κουρίδια κουρίδιω
génitif κουρίδιοιν κουρίδιαιν κουρίδιοιν
datif κουρίδιοιν κουρίδιαιν κουρίδιοιν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif κουρίδιοι κουρίδιαι κουρίδια
vocatif κουρίδιοι κουρίδιαι κουρίδια
accusatif κουρίδιους κουρίδιας κουρίδια
génitif κουρίδιων κουρίδιων κουρίδιων
datif κουρίδιοις κουρίδιαις κουρίδιοις

κουρίδιος, kouridios *\Prononciation ?\

  1. Marié, se dit du mari ou de la femme.
  2. De mariage, nuptial.

Références
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.