ὑπερήφανος
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ὑπερήϕανος | ὑπερήϕανος | ὑπερήϕανον | |||
| vocatif | ὑπερήϕανε | ὑπερήϕανε | ὑπερήϕανον | |||
| accusatif | ὑπερήϕανον | ὑπερήϕανον | ὑπερήϕανον | |||
| génitif | ὑπερηϕάνου | ὑπερηϕάνου | ὑπερηϕάνου | |||
| datif | ὑπερηϕάνῳ | ὑπερηϕάνῳ | ὑπερηϕάνῳ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ὑπερηϕάνω | ὑπερηϕάνω | ὑπερηϕάνω | |||
| vocatif | ὑπερηϕάνω | ὑπερηϕάνω | ὑπερηϕάνω | |||
| accusatif | ὑπερηϕάνω | ὑπερηϕάνω | ὑπερηϕάνω | |||
| génitif | ὑπερηϕάνοιν | ὑπερηϕάνοιν | ὑπερηϕάνοιν | |||
| datif | ὑπερηϕάνοιν | ὑπερηϕάνοιν | ὑπερηϕάνοιν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ὑπερήϕανοι | ὑπερήϕανοι | ὑπερήϕανα | |||
| vocatif | ὑπερήϕανοι | ὑπερήϕανοι | ὑπερήϕανα | |||
| accusatif | ὑπερηϕάνους | ὑπερηϕάνους | ὑπερήϕανα | |||
| génitif | ὑπερηϕάνων | ὑπερηϕάνων | ὑπερηϕάνων | |||
| datif | ὑπερηϕάνοις | ὑπερηϕάνοις | ὑπερηϕάνοις | |||
ὑπερήφανος, huperêphanos
Dérivés
- ὑπερηφανεύω
- ὑπερηφανέω
- ὑπερηφανέων
- ὑπερηφανία (arrogance)
Apparentés étymologiques
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901 → consulter cet ouvrage
- « ὑπερήφανος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.