ανάπηρος

Grec

Étymologie
Du grec ancien ἀνάπηρος, anápêros (« mutilé »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif ανάπηρος ανάπηρη ανάπηρο
génitif ανάπηρου ανάπηρης ανάπηρου
accusatif ανάπηρο ανάπηρη ανάπηρο
vocatif ανάπηρε ανάπηρη ανάπηρο
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif ανάπηροι ανάπηρες ανάπηρα
génitif ανάπηρων ανάπηρων ανάπηρων
accusatif ανάπηρους ανάπηρες ανάπηρα
vocatif ανάπηροι ανάπηρες ανάπηρα

ανάπηρος (anápiros) \a.ˈna.pi.ɾɔs\

  1. Infirme, handicapé.

Nom commun

ανάπηρος (anápiros) \a.ˈna.pi.ɾɔs\ masculin

  1. Infirme.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.