βασίλειος

Voir aussi : Βασίλειος

Grec ancien

Étymologie

Mot dérivé de βασιλεύς, basileús (« roi »), avec le suffixe -ιος, -ios.

Adjectif

cas	singulier
cas	masculin		féminin		neutre
nominatif		βασίλειος		βασιλεία		βασίλειον
vocatif		βασίλειε		βασιλεία		βασίλειον
accusatif		βασίλειον		βασιλείαν		βασίλειον
génitif		βασιλείου		βασιλείας		βασιλείου
datif		βασιλείῳ		βασιλείᾳ		βασιλείῳ
cas	duel
cas	masculin		féminin		neutre
nominatif		βασιλείω		βασιλεία		βασιλείω
vocatif		βασιλείω		βασιλείω		βασιλείω
accusatif		βασιλείω		βασιλεία		βασιλείω
génitif		βασιλείοιν		βασιλείαιν		βασιλείοιν
datif		βασιλείοιν		βασιλείαιν		βασιλείοιν
cas	pluriel
cas	masculin		féminin		neutre
nominatif		βασίλειοι		βασίλειαι		βασίλεια
vocatif		βασίλειοι		βασίλειαι		βασίλεια
accusatif		βασιλείους		βασιλείας		βασιλεία
génitif		βασιλείων		βασιλείων		βασιλείων
datif		βασιλείοις		βασιλείαις		βασιλείοις

βασίλειος, basíleios

Royal, de roi.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

βασιλικός

Dérivés

βασίλεια, βασίλειον

Dérivés dans d’autres langues

Latin : basilea, basileum

Prononciation

*\ba.sí.leː.os\ (Attique (V^e siècle av. J.-C.))
*\baˈsi.li.os\ (Koinè, Égypte (I^er siècle))
*\βaˈsi.li.os\ (Koinè (IV^e siècle))
*\vaˈsi.li.os\ (Byzance (X^e siècle))
*\vaˈsi.li.os\ (Constantinople (XV^e siècle))

Références

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901 → consulter cet ouvrage
« βασίλειος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage

Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.