βασιλείδης

Grec ancien

Étymologie
De βασιλεύς, basileús (« roi »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ βασιλείδης οἱ βασιλείδαι τὼ βασιλείδα
Vocatif βασιλείδα βασιλείδαι βασιλείδα
Accusatif τὸν βασιλείδην τοὺς βασιλείδας τὼ βασιλείδα
Génitif τοῦ βασιλείδου τῶν βασιλειδῶν τοῖν βασιλείδαιν
Datif τῷ βασιλείδῃ τοῖς βασιλείδαις τοῖν βασιλείδαιν

βασιλείδης, basileídês *\ba.si.ˈleː.dɛːs\ masculin (pour une femme, on dit : βασίλεια)

  1. Prince.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.