βοτανικός

Grec ancien

Étymologie
(Grec de la koïné) Mot dérivé de βοτάνη, botánê (« herbe »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif βοτανικός βοτανική βοτανικόν
vocatif βοτανικέ βοτανική βοτανικόν
accusatif βοτανικόν βοτανικήν βοτανικόν
génitif βοτανικοῦ βοτανικῆς βοτανικοῦ
datif βοτανικῷ βοτανικῇ βοτανικῷ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif βοτανικώ βοτανικά βοτανικώ
vocatif βοτανικώ βοτανικά βοτανικώ
accusatif βοτανικώ βοτανικά βοτανικώ
génitif βοτανικοῖν βοτανικαῖν βοτανικοῖν
datif βοτανικοῖν βοτανικαῖν βοτανικοῖν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif βοτανικοί βοτανικαί βοτανικά
vocatif βοτανικοί βοτανικαί βοτανικά
accusatif βοτανικούς βοτανικάς βοτανικά
génitif βοτανικῶν βοτανικῶν βοτανικῶν
datif βοτανικοῖς βοτανικαῖς βοτανικοῖς

βοτανικός, botanikós

  1. D’herbe.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés dans d’autres langues
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.