διευθυντής

Grec

Étymologie
Du grec ancien.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ο  διευθυντής οι  διευθυντές
Génitif του  διευθυντή των  διευθυντών
Accusatif τον  διευθυντή τους  διευθυντές
Vocatif διευθυντή διευθυντές

διευθυντής (dhievthindís) \ði.ɛf.θin.ˈdis\ masculin (pour une femme, on dit : διευθύντρια)

  1. Directeur.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Grec ancien

Étymologie
De διά, diá (« à travers »), εὐθύνω, euthúnô (« être responsable »), et -τής, -tếs.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ διευθυντής οἱ διευθυνταί τὼ διευθυντά
Vocatif διευθυντά διευθυνταί διευθυντά
Accusatif τὸν διευθυντήν τοὺς διευθυντάς τὼ διευθυντά
Génitif τοῦ διευθυντοῦ τῶν διευθυντῶν τοῖν διευθυνταῖν
Datif τῷ διευθυντῇ τοῖς διευθυνταῖς τοῖν διευθυνταῖν

διευθυντής, dieuthuntếs *\di.e͜u.tʰyn.ˈtɛːs\ masculin

  1. Directeur.
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.