εὔφημος
: Εὔφημος
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | εὔφημος | εὔφημος | εὔφημον | |||
| vocatif | εὔφημε | εὔφημε | εὔφημον | |||
| accusatif | εὔφημον | εὔφημον | εὔφημον | |||
| génitif | εὐφήμου | εὐφήμου | εὐφήμου | |||
| datif | εὐφήμῳ | εὐφήμῳ | εὐφήμῳ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | εὐφήμω | εὐφήμω | εὐφήμω | |||
| vocatif | εὐφήμω | εὐφήμω | εὐφήμω | |||
| accusatif | εὐφήμω | εὐφήμω | εὐφήμω | |||
| génitif | εὐφήμοιν | εὐφήμοιν | εὐφήμοιν | |||
| datif | εὐφήμοιν | εὐφήμοιν | εὐφήμοιν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | εὔφημοι | εὔφημοι | εὔφημα | |||
| vocatif | εὔφημοι | εὔφημοι | εὔφημα | |||
| accusatif | εὐφήμους | εὐφήμους | εὔφημα | |||
| génitif | εὐφήμων | εὐφήμων | εὐφήμων | |||
| datif | εὐφήμοις | εὐφήμοις | εὐφήμοις | |||
εὔφημος, eúphēmos
Antonymes
- βλάσφημος
- δύσφημος
Dérivés
Prononciation
- *\ěu̯.pʰɛː.mos\ (Attique (Ve siècle av. J.-C.))
- *\ˈeʍ.pʰe.mos\ (Koinè, Égypte (Ier siècle))
- *\ˈeɸ.ɸi.mos\ (Koinè (IVe siècle))
- *\ˈef.fi.mos\ (Byzance (Xe siècle))
- *\ˈef.fi.mos\ (Constantinople (XVe siècle))
Références
- « εὔφημος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.