θεμέλιος

Grec ancien

Étymologie
De θέμα, théma.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif θεμέλιος θεμέλιος θεμέλιον
vocatif θεμέλιε θεμέλιε θεμέλιον
accusatif θεμέλιον θεμέλιον θεμέλιον
génitif θεμελίου θεμελίου θεμελίου
datif θεμελίῳ θεμελίῳ θεμελίῳ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif θεμελίω θεμελίω θεμελίω
vocatif θεμελίω θεμελίω θεμελίω
accusatif θεμελίω θεμελίω θεμελίω
génitif θεμελίοιν θεμελίοιν θεμελίοιν
datif θεμελίοιν θεμελίοιν θεμελίοιν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif θεμέλιοι θεμέλιοι θεμέλια
vocatif θεμέλιοι θεμέλιοι θεμέλια
accusatif θεμελίους θεμελίους θεμέλια
génitif θεμελίων θεμελίων θεμελίων
datif θεμελίοις θεμελίοις θεμελίοις

θεμέλιος, themélios *\tʰ.e.ˈme.li.os\ (Ancienne écriture : ϑεμέλιος)

  1. De fondement, de fondation (pierre, assise du sol)

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ θεμέλιος οἱ θεμέλιοι τὼ θεμελίω
Vocatif θεμέλιε θεμέλιοι θεμελίω
Accusatif τὸν θεμέλιον τοὺς θεμελίους τὼ θεμελίω
Génitif τοῦ θεμελίου τῶν θεμελίων τοῖν θεμελίοιν
Datif τῷ θεμελίῳ τοῖς θεμελίοις τοῖν θεμελίοιν

θεμέλιος, themélios *\tʰ.e.ˈme.li.os\ masculin (Ancienne écriture : ϑεμέλιος)

  1. Pierre de fondation.

Références
  • Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901 → consulter cet ouvrage
  • Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.