θεραπεία

Grec

Étymologie

Du grec ancien.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  θεραπεία οι  θεραπείες
Génitif της  θεραπείας των  θεραπειών
Accusatif τη(ν)  θεραπεία τις  θεραπείες
Vocatif θεραπεία θεραπείες

θεραπεία, therapía \θe.ɾaˈpi.a\ féminin

  1. Cure.
  2. Thérapie.
  3. Traitement.

Dérivés

  • λογοθεραπεία orthophonie »)

Voir aussi

Grec ancien

Étymologie

Dérivé de θεραπεύω, therapeúō soigner », « prendre soin de »), avec le suffixe -ία.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif θεραπεία αἱ θεραπείαι τὼ θεραπεία
Vocatif θεραπεία θεραπείαι θεραπεία
Accusatif τὴν θεραπείαν τὰς θεραπείας τὼ θεραπεία
Génitif τῆς θεραπείας τῶν θεραπειῶν τοῖν θεραπείαιν
Datif τῇ θεραπεί ταῖς θεραπείαις τοῖν θεραπείαιν

θεραπεία, therapeía féminin (Ancienne écriture : ϑεϱαϖεία)

  1. Soin.
    1. Soin religieux.
    2. Soins, respect pour les parents.
    3. (Par extension) Soins attentifs, prévenances, sollicitude.
    4. Soins quotidiens, entretien, traitement (d’animaux, de plantes)
    5. (Sens collectif) Train de serviteur, suite d’un grand.

Prononciation

Références

  • Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901 → consulter cet ouvrage
  • Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.