ιππικός
Grec
Étymologie
- Du grec ancien ἱππικός, hippikós (« de cheval »).
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ιππικός | ιππική | ιππικό | |||
| génitif | ιππικού | ιππικής | ιππικού | |||
| accusatif | ιππικό | ιππική | ιππικό | |||
| vocatif | ιππικέ | ιππική | ιππικό | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ιππικοί | ιππικές | ιππικά | |||
| génitif | ιππικών | ιππικών | ιππικών | |||
| accusatif | ιππικούς | ιππικές | ιππικά | |||
| vocatif | ιππικοί | ιππικές | ιππικά | |||
ιππικός, ippikós \Prononciation ?\
Références
- Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (ιππικός)
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.