κυνικός
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | κυνικός | κυνική | κυνικόν | |||
| vocatif | κυνικέ | κυνική | κυνικόν | |||
| accusatif | κυνικόν | κυνικήν | κυνικόν | |||
| génitif | κυνικοῦ | κυνικῆς | κυνικοῦ | |||
| datif | κυνικῷ | κυνικῇ | κυνικῷ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | κυνικώ | κυνικά | κυνικώ | |||
| vocatif | κυνικώ | κυνικά | κυνικώ | |||
| accusatif | κυνικώ | κυνικά | κυνικώ | |||
| génitif | κυνικοῖν | κυνικαῖν | κυνικοῖν | |||
| datif | κυνικοῖν | κυνικαῖν | κυνικοῖν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | κυνικοί | κυνικαί | κυνικά | |||
| vocatif | κυνικοί | κυνικαί | κυνικά | |||
| accusatif | κυνικούς | κυνικάς | κυνικά | |||
| génitif | κυνικῶν | κυνικῶν | κυνικῶν | |||
| datif | κυνικοῖς | κυνικαῖς | κυνικοῖς | |||
κυνικός, kunikós *\kʉ.ni.ˈkos\
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901 → consulter cet ouvrage
- « κυνικός », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.