παράδεισος

Grec

Étymologie
Du grec ancien παράδεισος, parádeisos.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ο  παράδεισος οι  παράδεισοι
Génitif του  παραδείσου των  παραδείσων
Accusatif τον  παράδεισο τους  παραδείσους
Vocatif παράδεισε παράδεισοι

παράδεισος (parádhisos) \pa.ˈɾa.ði.sɔs\ masculin

  1. Paradis.

Dérivés

Grec ancien

Étymologie
De l’avestique 𐬞𐬀𐬌𐬭𐬌𐬸𐬛𐬀𐬉𐬰𐬀, paiṛidaēza (« enclos muré ») ; voir περίτειχος (« mur d’enceinte »), composé de περί et τεῖχος (« mur ») pour des mots grecs apparentés.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ παράδεισος οἱ παράδεισοι τὼ παραδείσω
Vocatif παράδεισε παράδεισοι παραδείσω
Accusatif τὸν παράδεισον τοὺς παραδείσους τὼ παραδείσω
Génitif τοῦ παραδείσου τῶν παραδείσων τοῖν παραδείσοιν
Datif τῷ παραδείσῳ τοῖς παραδείσοις τοῖν παραδείσοιν

παράδεισος, parádeisos *\pa.ˈra.deː.sos\ masculin

  1. Parc, lieu planté d’arbres où l’on entretient des animaux.
  2. Paradis, éden, séjour des bienheureux.
    • ὄτι ἡρπάγη εἱς τόν παράδεισον, καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι. — (Corinthiens, I, 12-4)

Dérivés dans d’autres langues

Références
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.