πράσινος

Grec

Étymologie
Du grec ancien πράσινος, prásinos (« vert poireau »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif πράσινος πράσινη πράσινο
génitif πράσινου πράσινης πράσινου
accusatif πράσινο πράσινη πράσινο
vocatif πράσινε πράσινη πράσινο
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif πράσινοι πράσινες πράσινα
génitif πράσινων πράσινων πράσινων
accusatif πράσινους πράσινες πράσινα
vocatif πράσινοι πράσινες πράσινα

πράσινος (prásinos) \ˈpɾa.si.nos\

  1. Vert.

Grec ancien

Étymologie
Mot dérivé de πράσον, práson (« poireau »), avec le suffixe -ινος, -inos.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif πράσινος πρασίνη πράσινον
vocatif πράσινε πρασίνη πράσινον
accusatif πράσινον πρασίνην πράσινον
génitif πρασίνου πρασίνης πρασίνου
datif πρασίνῳ πρασίνῃ πρασίνῳ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif πρασίνω πρασίνα πρασίνω
vocatif πρασίνω πρασίνω πρασίνω
accusatif πρασίνω πρασίνα πρασίνω
génitif πρασίνοιν πρασίναιν πρασίνοιν
datif πρασίνοιν πρασίναιν πρασίνοιν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif πράσινοι πράσιναι πράσινα
vocatif πράσινοι πράσιναι πράσινα
accusatif πρασίνους πρασίνας πράσινα
génitif πρασίνων πρασίνων πρασίνων
datif πρασίνοις πρασίναις πρασίνοις

πράσινος, prásinos *\prá.si.nos\

  1. (Colorimétrie) Vert-poireau.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés dans d’autres langues

Références
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.