σεληνιακός
Grec
Étymologie
- Du grec ancien.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | σεληνιακός | σεληνιακή | σεληνιακό | |||
| génitif | σεληνιακού | σεληνιακής | σεληνιακού | |||
| accusatif | σεληνιακό | σεληνιακή | σεληνιακό | |||
| vocatif | σεληνιακέ | σεληνιακή | σεληνιακό | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | σεληνιακοί | σεληνιακές | σεληνιακά | |||
| génitif | σεληνιακών | σεληνιακών | σεληνιακών | |||
| accusatif | σεληνιακούς | σεληνιακές | σεληνιακά | |||
| vocatif | σεληνιακοί | σεληνιακές | σεληνιακά | |||
σεληνιακός (seliniakós) \sɛ.li.ɲa.ˈkɔs\
Grec ancien
Étymologie
- Dérivé de σελήνη, selếnê (« lune »).
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | σεληνιακός | σεληνιακή | σεληνιακόν | |||
| vocatif | σεληνιακέ | σεληνιακή | σεληνιακόν | |||
| accusatif | σεληνιακόν | σεληνιακήν | σεληνιακόν | |||
| génitif | σεληνιακοῦ | σεληνιακῆς | σεληνιακοῦ | |||
| datif | σεληνιακῷ | σεληνιακῇ | σεληνιακῷ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | σεληνιακώ | σεληνιακά | σεληνιακώ | |||
| vocatif | σεληνιακώ | σεληνιακά | σεληνιακώ | |||
| accusatif | σεληνιακώ | σεληνιακά | σεληνιακώ | |||
| génitif | σεληνιακοῖν | σεληνιακαῖν | σεληνιακοῖν | |||
| datif | σεληνιακοῖν | σεληνιακαῖν | σεληνιακοῖν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | σεληνιακοί | σεληνιακαί | σεληνιακά | |||
| vocatif | σεληνιακοί | σεληνιακαί | σεληνιακά | |||
| accusatif | σεληνιακούς | σεληνιακάς | σεληνιακά | |||
| génitif | σεληνιακῶν | σεληνιακῶν | σεληνιακῶν | |||
| datif | σεληνιακοῖς | σεληνιακαῖς | σεληνιακοῖς | |||
σεληνιακός, selêniakós *\se.lɛː.ni.a.ˈkos\
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.