σκίουρος

Grec

Étymologie
Du grec ancien.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ο  σκίουρος οι  σκίουροι
Génitif του  σκίουρου των  σκίουρων
Accusatif τον  σκίουρο τους  σκίουρους
Vocatif σκίουρε σκίουροι

σκίουρος (skíuros) \ˈski.u.ɾɔs\ masculin

  1. Écureuil.

Voir aussi

Grec ancien

Étymologie
De σκιά, skiá (« ombre ») et οὐρά, ourá (« queue ») (il peut se faire de l'ombre avec sa queue). Voir aussi Σκίαποδες.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ σκίουρος οἱ σκίουροι τὼ σκιούρω
Vocatif σκίουρε σκίουροι σκιούρω
Accusatif τὸν σκίουρον τοὺς σκιούρους τὼ σκιούρω
Génitif τοῦ σκιούρου τῶν σκιούρων τοῖν σκιούροιν
Datif τῷ σκιούρῳ τοῖς σκιούροις τοῖν σκιούροιν

σκίουρος, skíouros *\ˈski.oː.ros\ masculin

  1. Écureuil.

Dérivés dans d’autres langues
  • Arménien ancien : սկիւռ
  • Latin : sciurus
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.