σκελετός

Grec

Étymologie
Du grec ancien σκελετός, skeletós (« desséché ») qui donne τό σκελετόν (sous-entendant σῶμα) « momie ».

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ο  σκελετός οι  σκελετοί
Génitif του  σκελετού των  σκελετών
Accusatif τον  σκελετό τους  σκελετούς
Vocatif σκελετέ σκελετοί

σκελετός (skeletós) \skɛ.lɛ.ˈtɔs\ masculin

  1. (Anatomie) Squelette.

Grec ancien

Étymologie
Du verbe σκέλλω, skéllô (« faire sécher »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif σκελετός σκελετός σκελετόν
vocatif σκελετέ σκελετέ σκελετόν
accusatif σκελετόν σκελετόν σκελετόν
génitif σκελετοῦ σκελετοῦ σκελετοῦ
datif σκελετῷ σκελετῷ σκελετῷ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif σκελετώ σκελετώ σκελετώ
vocatif σκελετώ σκελετώ σκελετώ
accusatif σκελετώ σκελετώ σκελετώ
génitif σκελετοῖν σκελετοῖν σκελετοῖν
datif σκελετοῖν σκελετοῖν σκελετοῖν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif σκελετοί σκελετοί σκελετά
vocatif σκελετοί σκελετοί σκελετά
accusatif σκελετούς σκελετούς σκελετά
génitif σκελετῶν σκελετῶν σκελετῶν
datif σκελετοῖς σκελετοῖς σκελετοῖς

σκελετός, skeletós *\ske.le.ˈtos\ masculin

  1. Desséché.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.