στρατηγικός

Grec

Étymologie
Du grec ancien στρατηγικός, stratêgikós.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif στρατηγικός στρατηγική στρατηγικό
génitif στρατηγικού στρατηγικής στρατηγικού
accusatif στρατηγικό στρατηγική στρατηγικό
vocatif στρατηγικέ στρατηγική στρατηγικό
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif στρατηγικοί στρατηγικές στρατηγικά
génitif στρατηγικών στρατηγικών στρατηγικών
accusatif στρατηγικούς στρατηγικές στρατηγικά
vocatif στρατηγικοί στρατηγικές στρατηγικά

στρατηγικός (stratiyikós) \Prononciation ?\

  1. Stratégique.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Grec ancien

Étymologie
Mot dérivé de στρατηγός, stratêgos (« général »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif στρατηγικός στρατηγική στρατηγικόν
vocatif στρατηγικέ στρατηγική στρατηγικόν
accusatif στρατηγικόν στρατηγικήν στρατηγικόν
génitif στρατηγικοῦ στρατηγικῆς στρατηγικοῦ
datif στρατηγικῷ στρατηγικῇ στρατηγικῷ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif στρατηγικώ στρατηγικά στρατηγικώ
vocatif στρατηγικώ στρατηγικά στρατηγικώ
accusatif στρατηγικώ στρατηγικά στρατηγικώ
génitif στρατηγικοῖν στρατηγικαῖν στρατηγικοῖν
datif στρατηγικοῖν στρατηγικαῖν στρατηγικοῖν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif στρατηγικοί στρατηγικαί στρατηγικά
vocatif στρατηγικοί στρατηγικαί στρατηγικά
accusatif στρατηγικούς στρατηγικάς στρατηγικά
génitif στρατηγικῶν στρατηγικῶν στρατηγικῶν
datif στρατηγικοῖς στρατηγικαῖς στρατηγικοῖς

στρατηγικός, stratêgikós *\Prononciation ?\

  1. De général, de stratège.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. (Dans un contexte romain) Prétorien.

Dérivés dans d’autres langues

Références
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.