στρουθιοκάμηλος

Grec ancien

Mot composé de στρουθός, strouthós (« moineau ») et de κάμηλος, kámêlos (« chameau »).

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ὁ	στρουθιοκάμηλος	οἱ	στρουθιοκάμηλοι	τὼ	στρουθιοκαμήλω
Vocatif		στρουθιοκάμηλε		στρουθιοκάμηλοι		στρουθιοκαμήλω
Accusatif	τὸν	στρουθιοκάμηλον	τοὺς	στρουθιοκαμήλους	τὼ	στρουθιοκαμήλω
Génitif	τοῦ	στρουθιοκαμήλου	τῶν	στρουθιοκαμήλων	τοῖν	στρουθιοκαμήλοιν
Datif	τῷ	στρουθιοκαμήλῳ	τοῖς	στρουθιοκαμήλοις	τοῖν	στρουθιοκαμήλοιν

στρουθιοκάμηλος, strouthiokámêlos *\stroː.tʰi.o.ka.ˈmɛː.los\ masculin

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901 → consulter cet ouvrage
« στρουθιοκάμηλος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage

Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.