φωτεινός

Grec

Étymologie
Du grec ancien.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif φωτεινός φωτεινή φωτεινό
génitif φωτεινού φωτεινής φωτεινού
accusatif φωτεινό φωτεινή φωτεινό
vocatif φωτεινέ φωτεινή φωτεινό
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif φωτεινοί φωτεινές φωτεινά
génitif φωτεινών φωτεινών φωτεινών
accusatif φωτεινούς φωτεινές φωτεινά
vocatif φωτεινοί φωτεινές φωτεινά

φωτεινός (fotinós) \fɔ.ti.ˈnɔs\

  1. Lumineux (qui a, qui jette de la lumière).
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.