χίμαιρα
: Χίμαιρα
Grec
Étymologie
- Du grec ancien χίμαιρα, khímaira.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | χίμαιρα | οι | χίμαιρες |
| Génitif | της | χίμαιρας | των | χιμαιρών |
| Accusatif | τη(ν) | χίμαιρα | τις | χίμαιρες |
| Vocatif | χίμαιρα | χίμαιρες | ||
χίμαιρα, chímera \ˈçi.me.ɾa\ féminin
Voir aussi
- χίμαιρα sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec)

Grec ancien
Étymologie
- Féminin de χίμαρος.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | χίμαιρα | αἱ | χίμαιραι | τὼ | χιμαίρα |
| Vocatif | χίμαιρα | χίμαιραι | χιμαίρα | |||
| Accusatif | τὴν | χίμαιραν | τὰς | χιμαίρας | τὼ | χιμαίρα |
| Génitif | τῆς | χιμαίρας | τῶν | χιμαιρῶν | τοῖν | χιμαίραιν |
| Datif | τῇ | χιμαίρᾳ | ταῖς | χιμαίραις | τοῖν | χιμαίραιν |
χίμαιρα, khímaira féminin
Dérivés
- Χίμαιρα (« Chimère »)
Prononciation
- *\kʰí.mai̯.ra\ (Attique (Ve siècle av. J.-C.))
- *\ˈkʰi.mɛ.ra\ (Koinè, Égypte (Ier siècle))
- *\ˈxi.mɛ.ra\ (Koinè (IVe siècle))
- *\ˈçi.me.ra\ (Byzance (Xe siècle))
- *\ˈçi.me.ra\ (Constantinople (XVe siècle))
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.