ὑπεύθυνος
Grec ancien
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ὑπεύθυνος | ὑπεύθυνος | ὑπεύθυνον | |||
| vocatif | ὑπεύθυνε | ὑπεύθυνε | ὑπεύθυνον | |||
| accusatif | ὑπεύθυνον | ὑπεύθυνον | ὑπεύθυνον | |||
| génitif | ὑπευθύνου | ὑπευθύνου | ὑπευθύνου | |||
| datif | ὑπευθύνῳ | ὑπευθύνῳ | ὑπευθύνῳ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ὑπευθύνω | ὑπευθύνω | ὑπευθύνω | |||
| vocatif | ὑπευθύνω | ὑπευθύνω | ὑπευθύνω | |||
| accusatif | ὑπευθύνω | ὑπευθύνω | ὑπευθύνω | |||
| génitif | ὑπευθύνοιν | ὑπευθύνοιν | ὑπευθύνοιν | |||
| datif | ὑπευθύνοιν | ὑπευθύνοιν | ὑπευθύνοιν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ὑπεύθυνοι | ὑπεύθυνοι | ὑπεύθυνα | |||
| vocatif | ὑπεύθυνοι | ὑπεύθυνοι | ὑπεύθυνα | |||
| accusatif | ὑπευθύνους | ὑπευθύνους | ὑπεύθυνα | |||
| génitif | ὑπευθύνων | ὑπευθύνων | ὑπευθύνων | |||
| datif | ὑπευθύνοις | ὑπευθύνοις | ὑπευθύνοις | |||
ὑπεύθυνος, hupeúthunos *\hy.ˈpe͜u.tʰy.nos\
- Responsable.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « ὑπεύθυνος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek-English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.