ὁμοούσιος

Grec ancien

Étymologie
De ὁμός, homós (« pareil ») et οὐσία, ousía (« essence », « substance », « être »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif ὁμοούσιος ὁμοούσιος ὁμοούσιον
vocatif ὁμοούσιε ὁμοούσιε ὁμοούσιον
accusatif ὁμοούσιον ὁμοούσιον ὁμοούσιον
génitif ὁμοούσιου ὁμοούσιου ὁμοούσιου
datif ὁμοούσιῳ ὁμοούσιῳ ὁμοούσιῳ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif ὁμοούσιω ὁμοούσιω ὁμοούσιω
vocatif ὁμοούσιω ὁμοούσιω ὁμοούσιω
accusatif ὁμοούσιω ὁμοούσιω ὁμοούσιω
génitif ὁμοούσιοιν ὁμοούσιοιν ὁμοούσιοιν
datif ὁμοούσιοιν ὁμοούσιοιν ὁμοούσιοιν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif ὁμοούσιοι ὁμοούσιοι ὁμοούσια
vocatif ὁμοούσιοι ὁμοούσιοι ὁμοούσια
accusatif ὁμοούσιους ὁμοούσιους ὁμοούσια
génitif ὁμοούσιων ὁμοούσιων ὁμοούσιων
datif ὁμοούσιοις ὁμοούσιοις ὁμοούσιοις

ὁμοούσιος, homooúsios *\ho.mo.ˈoː.si.os\

  1. Consubstantiel, de même nature.

Références
Cet article est issu de Wiktionary. Le texte est sous licence Creative Commons – Attribution – Partage à l’identique. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.